บทที่ 34

อเดเลด

จิตสำนึกของข้าล่องลอยอยู่ในห้วงสุญญตาอันกว้างใหญ่ไพศาลที่เป็นสีขาวบริสุทธิ์ ที่ซึ่งมโนทัศน์เรื่องบนล่างซ้ายขวาไร้ซึ่งความหมาย แม้แต่กาลเวลาเองก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งอยู่ในความสงัดอันเป็นนิรันดร์นี้ ที่ซึ่งมีเพียงสันติสุขอันสมบูรณ์แบบดำรงอยู่ ในระยะไกล เศษเสี้ยวของดวงดาวกระจัดกระจายดุจเพชรเม็ดเล...